Ik vervloek jullie alle drie.
De Poelier heeft je gered van de dood?
Ik heb mijn leven aan hem te danken.
Je bent een wonder, Jan.
Een heilige die aan ons verschijnt. - Een heilige niet.
Zwelg in je eigen hoogmoed, Pycke.
Wachters.
Jan de Lichte leeft.
We hebben hem voor onze ogen zien creperen, Baru.
Jan aangeven was echt moedig van je.
Verrader. - Ik wil mijn schuld aflossen.
Ik hou van alles wat hard en sterk is.
De toekomst zal mijn naam zuiveren, u zult het zien.
Dat is echt goud.
Iedereen gelijk, iedereen evenveel.
Zonder bazen, zonder heren. En zeg dat Jan de Lichte het gezegd heeft.
Jij laat ons met rust en wij jou. Simpel.
Binnen twee maanden, als je je aan je woord houdt, krijg je nog eens zoveel.
U moet mij geloven. U gaat haar hier niet vinden.
Uw dochter is een hoer, Embo. Ik sleur ze eigenhandig uit de bossen...
en zorg ervoor dat haar leven voorgoed voorbij is.
Mevrouw.
Goeienavond.
U bent de tweede.
Ik wil blijven leven. Laat mij leven.
Nee.
'Na de dood van Coffijn rustte de vloek van Jan enkel nog op Baru.
En dat was het begin van het einde.'
Deken Pycke...
De burgemeester...
Je vraagt je af wie de volgende gaat zijn. - Ik. Ik ben de volgende.
Waarom denkt u dat?
Het is de vloek die Jan de Lichte over ons uitsprak net voor hij opgehangen werd.
Wees gerust.
Ik laat dit niet gebeuren.
We moeten de stadsraad bijeenroepen. Onmiddellijk.
En ik wil constante bewaking. - Uiteraard.
Eten, vers van de markt.
Een appeltje voor iedereen. En binnenkort plukken we die uit onze eigen bomen, hè.
Hier. Héloïse. Zorg hiervoor. Ja? Schnapps voor jou.
Meneer Embo?
Er is op dit moment een stadsraad bezig om een opvolger aan te duiden.
Ik maak mij zorgen.
De brutaliteit van de Bende van De Lichte zorgt voor chaos in de stad...
en ik ben er niet helemaal zeker van dat dat ons, en vooral ook u...
ten goede komt.
Is het moment gekomen om onze krachten te bundelen?
Het is hun eigen schuld.
Hij hing aan een koord. Maar ze hebben hem laten leven.
We hebben een afspraak met De Lichte. Die kunnen we niet zomaar opblazen.
Chaos zorgt voor kansen. Hou ons op de hoogte.
En zorg dat de nieuwe burgemeester zijn deel krijgt.
Uiteraard.
We moeten geduld hebben, Schele. - Daar ben ik nog niet zo zeker van.
Als De Lichte eraan gaat, is het allemaal van ons.
Misschien, Schele. Misschien.
Hé, Jan.
Jan. - Jan.
We hebben hier iemand om te doden.
Die was hier wat aan het rondloeren in het bos.
We hebben hem al goed aangepakt. - En nu gaan we hem ophangen.
Nee, doe die muts af.
Mijn excuses, meneer Embo. Mijn excuses.
Het is niks, Jan.
O. - Papa.
Het belangrijkste is dat Héloïse leeft.
Stomme kloot. - Jan, dat wisten we toch niet. Kom op.
Vertrouw je hem?
Ja.
Zoals te verwachten is, dient de moord op Coffijn...
alsmede die op deken Pycke, toegeschreven te worden aan Jan de Lichte.
Is die niet dood?
Die volgens heel wat ooggetuigen...
wel degelijk aan zijn dood bij ophanging is ontsnapt.
Hij verstopt zich samen met zijn metgezellen in de bossen.
We kennen noch hun aantal, noch hun sterkte.
Maar ze zijn, zoals u allen gemerkt heeft, meedogenloos...
en ze kennen de bossen op hun duimpje.
Onze stadswacht is mijns inziens niet bij machte om een vuist tegen hen te maken.
Maar het is toch simpel, Baruutje?
Vraag generaal De Rassinfosse om hulp. Z'n mannen popelen om weer te vechten.
Ik heb reeds een verzoek ingediend bij generaal De Rassinfosse...
en hij zal mij uiterlijk morgen een antwoord geven.
Tot het zover is, zullen de controles aan de poorten rigoureus verhoogd worden...
en zal de avondklok bijgesteld worden. De stad is van ons.
Zeer goed, baljuw. U bent beslist onze hardstwerkende schepen.
Waarom benoemen we hem niet tot burgemeester?
Hij is niet eens een edelman. - Beste graaf, we beleven een crisis.
En als er iemand is die ons uit die crisis kan halen, is hij het wel.
Onze baljuw heeft hier weinig tot geen ervaring in.
Ja, ik ben nauwelijks gekwalificeerd.
Maar u bent uitermate gekwalificeerd, jongeheer.
Als ik zie wat u op korte termijn hebt verwezenlijkt.
En wat u mist aan relaties en afkomst maakt u goed door uw gedrevenheid.
Ik stem op Baru. - Ik stem ook op hem.
We geven hem een titel. Daar heeft hij recht op.
Misschien, als het voor een beperkte tijd is, eventueel.
Dan wordt hij tijdelijk burgemeester, zolang de crisis duurt. Wie stemt voor?
Wij benoemen u burgemeester in tijdelijke capaciteit...
voor de periode van drie maanden.
Burgemeester Baru, neemt u plaats.
Op het einde van duizend jaar oud systeem.
Daar drinken we op. - Proost.
Al zal de dood van Coffijn en Nicolaï wel voor de nodige onrust zorgen.
Ze zullen het ons niet gunnen.
Maar wie er nu ook aan de macht komt, die wil maar één ding. Stabiliteit.
Trouwens, ze hebben het lef niet om hier te komen.
Ze durven niet. Ze zijn te bang.
Ja, maar voor hoelang nog? Iedereen is hier verzwakt. Ze overschatten ons.
Van Gelderhode zal niet kunnen lachen over de dood van zijn zoon.
Die mannen zijn tot alles in staat.
Mijn deelneming. Ik kan mij zelfs... - Wij betalen de hoogste prijs...
voor uw onvermogen om hier orde op zaken te stellen.
Ik heb niet in het minst nog vertrouwen in u, baljuw. Of is het burgemeester?
Maar de dood van mijn zoon zal niet ongestraft blijven.
Ik heb alle begrip voor uw woede.
Maar weet dat ik morgen de Fransen zal overtuigen...
om het kamp, en dus ook de moordenaar van uw zoon, te vernietigen.
Ik raad u aan om... - Ik heb uw raad niet nodig.
Doe wat u moet doen, maar mij zal het niet tegenhouden.
Mogen wij? - Ja.
Die ziekte vreet mijn verstand op, Jan.
Als je ooit ziet dat ik rare dingen begin te doen of dat ik...
Tincke, zeg dat niet.
Als het zover is...
dan moet je mij helpen, Jan.
Gewoon één kogel.
Zover is het nog niet.
Rust maar.
En? - We hebben haar nog niet gezien.
En we zijn toch niet weg geweest. Isabel maakt zich wel zorgen.
Ze komt wel terug. We kennen allebei haar achtergrond.
Als u het zegt, meneer Baru. Of moet ik zeggen 'burgemeester Baru'?
Dat is tijdelijk, Magda.
Deze stad zit in een diepe crisis en blijkbaar ben ik de noodoplossing.
Och, u bent veel te bescheiden. - Bedankt om op Isabel te passen.
U wordt morgen in de kazerne verwacht.
Heel veel werk.
En wie let er dan op haar? - Ze kan wel even alleen blijven. Ja.
Zoals u wilt.
Waar is Anne-Marie?
Ik weet het niet, meneer Baru.
Heeft ze iets gezegd?
Niets.
Kom maar eens mee, kom.
Waar denk je aan?
Aan ons.
Ik wil je kindje, Jan.
Mijn excuses, generaal.
Maar u begrijpt dat dit bijzonder zware tijden zijn.
Zeker.
Jean-Philippe Baru. Baljuw en burgemeester.
Tijdelijk, tot we deze crisis bedwongen hebben.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Gaat u zitten.
De bandieten in de bossen hebben zich bewapend.
Ze hebben criminelen in hun rangen.
Een jammerlijke samenloop van omstandigheden voor u.
Ik wil u vragen om ons te helpen met een grote klopjacht...
om de bossen te zuiveren. - Jammer.
Die had iets meer gechambreerd mogen zijn.
Ik merk graag op dat dat ook in uw voordeel is.
O ja?
U weet dat gisteren de vrede is ondertekend in Aken?
De Oostenrijkse Successieoorlog is afgelopen.
De Pruisen krijgen Silezië en Oostenrijk de Lage Landen, waaronder uw landje.
En onze koning Lodewijk XV heeft gevraagd 'm te vervoegen in het zuiden van Doornik.
Ik ben voor Kerstmis weer thuis. - Nee.
U bent even verbaasd als ik was.
Maar we zijn al vier jaar hier, waarvan twee in uw regio.
Wachtend op een bevel dat nooit gekomen is. Voor wie?
Voor de Pruisische koning. De grote Frederik de Grote.
Baljuw.
Hebt u twee kristallen glazen? Om de vrede te vieren.
Ja.
U snapt dat ik u in deze omstandigheden niet kan helpen met uw klopjacht.
Maar ik wens u desalniettemin veel succes.
U hebt twee jaar van onze diensten gebruikgemaakt...
en zo bedankt u ons?
We zijn gevoelsmensen, beste baljuw.
Maar u begrijpt dat we geen interesse meer hebben in uw burggraafschap.
U valt weer onder het Oostenrijkse gezag...
en ik ga terug naar mijn mannen, aan de andere kant van de grens, in alle vrede.
Begrijpt u, baljuw? In alle vrede.
We zullen geen incident tolereren.
Isabel?
Isabel.
Anne-Marie. - Waar is Isabel?
Misschien heeft Baru haar meegenomen naar het stadhuis.
Waar was u? We waren doodongerust.
Wat heeft hij met haar gedaan?
Gedaan? Meneer Baru?
Ik stuur een bode om hem te laten weten dat u nu hier bent. Ja?
Ik zal thee laten zetten.
Een aanval met onze eigen stadswacht, dat is je reinste zelfmoord.
Als de Fransen niet willen, moeten we wachten op de Oostenrijkse troepen.
Dat kan maanden duren.
Als de Fransen niet betrokken willen raken moeten we misschien een manier zoeken...
om ze toch te betrekken.
Hoe bedoelt u?
Een ongeval met een van hun soldaten is altijd snel gebeurd.
Wij zijn de vertegenwoordigers van de wet, Goorissen.
Moet ik u daar aan blijven herinneren?
Jan de Lichte is wel een man van zijn woord, dat heeft hij bewezen.
Bent u bereid om te leven met het besef dat elke dag uw laatste kan zijn?
Dat het moment zal komen...
dat u zich omdraait...
en recht in zijn ogen kijkt?
Nummer drie.
Heeft u mijn bericht ontvangen? - Waar is ze?
Ze wacht binnen op u. Ze is doodsbang dat haar zus iets overkomen is.
Waar heeft u Isabel naartoe gebracht?
U mag gaan. Als ik u nodig heb, dan hoort u het wel.
En Isabel? - U durft.
U verdwijnt.
En nog diezelfde nacht wordt Coffijn vermoord.
Ik wil geloven dat u er niks mee te maken hebt...
maar gezien uw verleden in die bossen lijkt me dat heel onwaarschijnlijk.
Waar is Isabel?
Ze zit ergens waar ze veilig zit. En waar ze blijft tot ik het zeg.
En zodra u, of iemand anders, mij kapotmaakt...
sterft ze van de honger.
Wat heeft zij u misdaan? - Niks. Maar u wel.
Ja.
Ja, ik heb Coffijn aan Jan uitgeleverd.
Ik was bang, meneer Baru.
Ik heb hem verraden. En plotseling staat hij op uit de doden.
Je mag mij hebben.
Je mag met mij doen wat je wilt, maar laat haar gaan.
Ik wil u niet meer.
U bent de vijand, Anne-Marie. Altijd al geweest. En dat besef ik nu pas.
U gaat naar Jan de Lichte en zegt dat ik hem wil spreken.
Ik zal dat gesprek overleven, want Isabel is mijn zekerheid.
Na dat gesprek, als ik veilig terug thuis ben, dan krijgt u Isabel...
en twee plaatsen in de postkoets naar Gent.
En ik wil u nooit meer zien.
Jij hebt lef. Hoer.
Ik kom voor Jan.
Wij staan quitte. Je hebt hier niks te zoeken.
Baru wil je spreken.
Laat maar.
Isabel?
Mag ik hier weg? - Bijna. Hier, kom. Eet iets.
Alstublieft, meneer Baru.
Ik heb een afspraak met uw zus.
Het zal niet lang meer duren.
Magda.
Ik begrijp het niet, meneer Baru. - Er valt niks te begrijpen, Magda.
En wat bezielt er u in godsnaam om mij te volgen?
Dat kan toch uw ware aard niet zijn? Een kind zoiets aandoen?
Alles is anders nu.
Men wil mijn vel. - Laat mij haar meenemen.
Tot dat allemaal achter de rug is.
Morgen verlaat u de stad. Voorgoed. Anders laat ik u oppakken.
Baru is een lafaard, Jan.
En wie ben jij eigenlijk? Anne-Marie?
Ik heb gezworen op het doodsbed van mijn moeder dat ik voor mijn zus zou zorgen.
Dat is een dure eed. - Ik heb je Coffijn toch gegeven?
Dat beangstigt mij nog het meest.
Ik zal er zijn. Maar weet dat je zus me niks kan schelen.
En als er mij iets overkomt...
dan gaat zij eraan. Dat zweer ik je.
Ga.
Bedankt om alleen te komen.
U ook.
In de stad eist men uw kop.
En hoe gaat u mij deze keer vangen? - Dat weet ik niet.
Maar ik weet ook niet of ik dat wel wil.
Status quo.
U laat ons met rust, en wij laten u met rust.
Wij plegen geen enkele misdaad meer, en u bent volledig veilig voor ons.
En waarom zou u geen misdaad meer plegen? Dat is wat u doet.
Omdat wij geen geld meer nodig hebben.
U heeft het goud. - Blijkbaar, ja.
Ik wist het. Enfin, ik vermoedde het.
Rademaeckers was dus toch een held.
Zolang er geen misdaden volgen, kan ik een status quo aanvaarden.
Zodra u, of de uwen, uw woord breekt...
dan stopt deze overeenkomst onmiddellijk.
Wees voorzichtig, Jan de Lichte.
U ook. U ook.
Hij is er.
En?
Hij was er. Alleen.
En hij schijt in zijn broek. - We hadden hem moeten pakken.
Beter levende bondgenoot dan dode vijand.
Baru?
Bondgenoot? - Hij heeft de macht nu. En dat is goed.
Voor hem en voor ons.
De afspraak is dat we geen misdaden plegen en dat we ons inhouden.
Maar we kunnen toch niet... - En we houden ons eraan.
Binnenkort zijn de Fransen weg en hebben we vrij spel. Tot dan houden we ons kalm.
Weet je het zeker, Jan?
Nee.
Maar ik heb ons wat tijd gegeven.
Ga nu maar. Voor ik me bedenk.
Jij bent goed geweest voor mij, Baru. Dat geef ik toe.
Maar het is Jan die gewonnen heeft.
U verliest.
En zelfs nu je de macht hebt om er iets aan te doen...
is een laffe deal uit zelfbehoud het enige waar je toe in staat bent.
U bent een zwak en eenzaam man, Baru.
'Zelden liggen grootse gebeurtenissen...
aan de basis van noodlottige wendingen. En ook hier was het niet anders.
De ultieme krenking van Baru door Anne-Marie...
zou het onheil onherroepelijk laten neerdalen over ieder van ons.'
Tot ziens.
Hier, schatjes. Rustig.
Burgemeester.
Het is gebeurd.
Uiterlijk morgenvroeg zal het nieuws in het Franse kamp doorgedrongen zijn.
Hoeveel? - Zoals afgesproken. Twee.
Er is geen weg meer terug nu.
Blijf in de buurt voor als het zover is. - Uiteraard.
Ze zijn hierlangs naar het kamp gegaan, via een binnenweg door het bos.
Volgens getuigen zijn het bewoners van het kamp hier geweest.
U weet wel. Jan de Lichte.
Dit was de zoon van kolonel Lahaut. Die is al naar Frankrijk vertrokken.
Ik heb hem beloofd dat ik zijn zoon veilig thuis zou brengen.
Ze moesten nog maar een week blijven. Na vier jaar oorlog mochten ze naar huis.
Mijn deelneming, generaal.
Volgens mij zagen ze in uw mannen een bedreiging voor hun kamp.
Een bedreiging?
Ze weten niet wat dat is, een bedreiging.
Meyvis. Schoen.
Er zijn twee Franse soldaten vermoord.
De Fransen denken dat wij het gedaan hebben.
Maar dat wil dus zeggen dat...
Als ze wraak willen nemen, ze hierheen komen.
Gaan ze de moeite doen?
Twijfel er niet aan. We zijn erin geluisd.
Jij moet hier weg. En jij ook. Iedereen die wil.
Over mijn lijk.
Ik blijf hier. - Laat ze maar komen, die Fransen.
Waarschuw iedereen en zoek de wapens bijeen.
Het is oorlog. - Het is oorlog.
Het is oorlog. - Kom op. Allemaal.
Het is oorlog. - Kom op.
'Jan was geen held, want helden nemen afscheid.
Hij had ons allen behoed voor het grote onrecht dat zich even verderop voltrok...
maar kon zelf niet weerstaan aan het gevecht ertegen.
Dat hij daarmee zijn eigen lot bezegelde, was voor hem op dat moment...
van geen betekenis.'
Ik heb misschien een paar veldslagen verloren tegen u.
Maar de oorlog, die win ik.
Ik arresteer u, Jan de Lichte.
En deze keer ontkomt u niet aan uw lot.
Je had mij ook alleen kunnen pakken.
Ik maak u kapot. Allemaal.
'Niet het sterven, hoe wreedaardig ook...
maar het leven eraan voorafgaand, is van betekenis voor dit bestaan.
Jans geloof in een beter leven lichtte onze donkere wereld even op.
Zoals de sterren aan de zwarte hemel.
Sprankels van hoop en liefde, die we moeten koesteren en doorgeven.
Want ze geven richting aan de toekomst.'
Kom, we gaan.
Daar ligt Amerika, hè mama?
Ja, jongen. Daar ligt Amerika.
Kom. We gaan.